Gdzie ci producenci?

Dawno minęły czasy, kiedy wielkie emocje w środowisku hip-hopowym wywoływały płyty producenckie. Próżno szukać albumów na miarę „Produkcji Hip Hop” Volta czy „Świeżego materiału” Waca. Czy to oznacza, że polscy beatmakerzy nie potrafią zaciekawić słuchacza swoimi produkcjami?

Niekwestionowanym królem polskich płyt producenckich jest DJ 600V. Na przełomie XX i XXI wieku jego kolejne płyty były kamieniami milowymi w rodzimym hip-hopie. To on jest twórcą podkładów do najbardziej znanych kawałków w tamtym okresie takich jak „Nie jestem kurwa biznesmenem”, „Projekt jest w drodze” czy „Dźwięki stereo”. W niedługim czasie po płytach Volta wychodziły kolejne autorskie albumy producentów, a wśród nich tak ważne dzieła jak wspomniany materiał Waca i „Dobra częstotliwość” Praktika. Wystarczy dołożyć do tego Kodexy, płyty Decksa, Reda i kilka innych, które dołożyły swoje cegiełki w budowie kultury hip-hop w Polsce.

Dwa lata temu sporym echem odbił się „Materiał producencki” Quiza. Album nazywany „Kodexem w wersji undergroundowej” skupił wokół siebie czołówkę polskiego podziemia na czele z Brudnymi Sercami, Laikiem i Weną. Jedynym mankamentem płyty producenta Na Pół Etatu są… bity. Nie zaskakują, nie są niczym nowym, są co najwyżej średnie. Całe szczęście, że nie przeszkadzają raperom, którzy dali z siebie wszystko i to oni w głównej mierze przyciągają do "Materiału producenckiego".

Zupełnie odwrotnie wygląda wydany w tym roku album Zbyla „Operacja: Sampling”. Tutaj na niezłych podkładach znaleźli się przeciętni MCs, z których tylko kilku się postarało, a większość nie posiada wystarczających umiejętności lub nagrało zwrotki poniżej swojego poziomu.

Czy to znaczy, że w Polsce nie ma miejsca na płyty producentów? Bynajmniej. Coraz częściej w recenzjach płyt pojawiają się całe akapity wychwalające pracę ludzi, odpowiadających za muzykę. Bob Air, Galus, Medium, O.S.T.R., Qciek, gdyby któryś z nich zdecydował się na wydanie swojego albumu mógłby odnieść sukces. Wyżej wymienieni to tylko niektórzy, którzy swoimi produkcjami mogliby śmiało pochwalić się za granicą. Nasi producenci coraz częściej eksperymentują. Wzorują się na najlepszych twórcach ze Stanów (Ment), próbują swoich sił w elektronicznym brzmieniu (DJ Ike) i bardzo dobrze wykorzystują żywe instrumenty (Oer). Zebranie gości też nie powinno być problemem. Jeżeli takie akcje jak numer „Bez granic” Pyskatego lub „A pamiętasz jak?” skumulowały MCs z różnych środowisk, to dlaczego zaproszenie gości miałoby nie udać się najlepszym polskim producentom?

Z utęsknieniem czekam na moment, w którym któryś z producentów zdecyduje się wypełnić tę niszę swoim albumem. Nowy Volt z pewnością dodałby kolorytu polskiej scenie. Krótko mówiąc: Producenci, do dzieła!